جستجو :        
جستجوي پيشرفته
مراکز گردشگري
 راهنماي صفحات
 مراكز گردشگري


بازار
  بازار اردبيل يادگاري از دوره قاجار مي باشد كه بر روي بازار دوره صفوي و ماقبل ساخته شده و در سال 1364 در فهرست آثار ملي كشور به ثبت رسيده است. در قرن دهم هجري در زمان حكومت شاه طهماسب اول بازارهاي اردبيل از رونق بسيار زيادي برخوردار بوده اند كه از اين قبيل مي توان به بازار بقالان، كرباس فروشان، قصابان، خراطان، سراجان، قيصريه و دهها سراي ديگر اشاره نمود.
در شرايط موجود راسته هاي مجموعه بازار اردبيل عبارتند از راسته اصلي بازار، راسته پيرعبدالملك، راسته قيصريه، كفاشان، علافان، بازار زرگران، سراجان، پارچه فروشان، مسگران، چاقوسازان، آهنگران و سراهاي آنها پوشش سقف راسته ها با طاقهاي جناقي و گنبد چهارطاقي و ساده مي باشد. طول طاقنماي مغازه ها به طول متوسط سه تا چهار متر و قطر پاية طاقها 60 تا 80 سانتي متر مي باشد.
برج شاطر گنبدي
  در حوالي برج به فواصل گوناگون، تپه‌هاي باستاني قرار دارد كه بيشتر آنها مربوط به دوره‌هاي پيش از اسلام به ويژه دوره اشكاني است. برج از داخل استوانه و از خارج ده‌ضلعي با طول اضلاع 2.63 متر است و ازاره‌هاي سنگي به ارتفاع 1.5 متر و مركب از چهار رج سنگ‌تراش دارد. بر روي پاية سنگي، جرزهاي دووجهي آجري و در فاصله آنها قاب‌سازيهاي آجري با طرح‌هاي مختلف و منظم انجام شده است. ورودي برج در ضلع شرقي و در بالاي پاية سنگي واقع شده كه پنج يا شش پله در برابر آن قرار داشته است. كتيبه و سردر بنا به مرور زمان تخريب گرديده و از ميان رفته است.
بقعه شيخ جبرائيل كلخوران
 

بقعة شيخ جبرائيل كلخوران پدر شيخ صفي الدين اسحق اردبيلي، جد سلاطين صفوي مي باشد كه در روستاي كلخوران در 3 كيلومتري اردبيل قرار دارد كه مقبرة شيخ امين الدين جبرائيل به صورت يك هشت ضلعي در وسط باغ قرار گرفته است.
قسمتي از بنا در پاكار از سنگهاي منتظم اجرا شده كه بر روي آنها ديوارهاي جانبي بقعه از آجر ساخته شده است. در نماي بيروني بقعه از تزئينات كاشي بصورت تلفيقي استفاده شده است.
گنبد تخريب شده آن در چند دهة اخير بازسازي شده است. داخل بقعه با نقاشي برجسته روي گچ و كتيبه هايي با خط عليرضا عباسي مزين گشته است.
ساماندهي محوطه اطراف بقعه در كنار مرمت آن از مهمترين برنامه هاي طرح ساماندهي بقعه ميباشد.

بقعه شيخ صفي الدين اردبيلي
 

محل كنوني بقعه شيخ صفي الدين حدود 700 سال پيش باغ بزرگي بنام اسفريس بوده است كه شيخ صفي الدين اردبيلي در بخشي از آن باغ بزرگ به ارشاد و تدريس مريدان خود مي پرداخت.
شيخ صفي الدين اردبيلي در سال 735 هجري قمري در سن 75 سالگي درگذشت وي از بزرگان عرفان و تصوف در ايران به شمار مي رفت و از نفوذ مذهبي بالايي برخوردار بود.
از شيخ صفي آثار مكتوبي چون ديوان اشعار و تفسير قرآن كريم برجاي مانده است.
طبق وصيت وي او را در محل تدريسش و در مدرس خود با ساختن يك برج مقبره اي بنام الله الله دفن كرده اند. وجه تسميه آن وجود نام مبارك الله در متن ساقه برج آن با خط بنايي معقلي است.
فرزندان شيخ يك به يك به عنوان مرشد خانقاه، جانشين پدر مي شدند و اين سير تحول ارشاد در خانقاه اردبيل توأم با افزايش قدرت مردمي اين خانقاه در دوره اي از تاريخ ايران جريان داشت كه حكومت مركزي مستقلي به مفهوم جامع كلمه در كشور وجود خارجي نداشت و بالاخره اين حركت سريع مذهبي در خانقاه اردبيل پس از 72 سال منتج به وصول مقام ارشاد به اسماعيل صفوي پسر حيدر شد.
در دوره حكومت شاه اسماعيل تمام انرژي او مصروف ساماندهي اوضاع كشور بود و فرصت و توجه كافي به امر ساماندهي مقابر اجدادش براي او فراهم نشد و فقط اقدام به ساخت بخشي بنام دارالحديث در بقعه كرد كه بعدها اين قسمت ويران شده و امروزه آثاري از آن باقي نيست.
پس از شاه اسماعيل شاه طهماسب اول كه جانشين وي بود با ساختن بخشي بنام قنديل خانه مجموعه قبور موجود در بقعه را با سالني بهم متصل كرد و نظم بخشيد.
در دوره صفوي باعنايت ويژه شاهان، اين مجموعه در نهايت دقت تكميل و تزئين شد تا جائيكه آدام اولياريوس بقعه را با مساحتي نزديك به 21 هزار مترمربع به بهشت موعود خداوندي تشبيه مي كند. بقعة وسيع و ديدني شيخ صفي با سقوط سلسله صفويه چنان مورد بي مهري و عناد واقع ميشود كه هم اينك كل مساحت عرصه و اعياني اين مجموعه كمتر از 7 هزار متر مربع است و از اشياء و لوازم نفيس آن جز نامي غرور آور و يادي تلخ براي نسل امروز باقي نمانده است.
اين مجموعه هم اينك كانديد ثبت در فهرست ميراث جهاني است و قبر شخصيتهاي معتبري از تاريخ اين سرزمين را محفوظ داشته و بخش بزرگي از تاريخ اين مملكت و شايد جهان اسلام بدون اين مجموعه قابل تحقيق و تعريف نيست.

پل ابراهيم آباد
  اين پل در ابتداي كوچه ابراهيم آباد بر روي رودخانه بالخلو در شهر اردبيل ساخته شده و متعلق به دوره صفويه است. آدام اولئاريوس مي نويسد كه رودخانه بالخلو در شهر اردبيل به دوشاخه شده و از درون شهر مي گذرد. ظاهراً پل ابراهيم آباد نيز ازجمله پلهايي است كه پيترودولاواله در سفرنامه خود به آن اشاره كرده است. پل ابراهيم آباد داراي 3چشمه است كه دو دهنه آن در سالهاي اخير مورد بازسازي قرار گرفته است.
پل پرديس
  اين پل در شهرستان خلخال قرار دارد و ساختمان آنرا به دوره ساساني نسبت مي دهند. نواحي جنوبي و جنوب غربي خلخال تنها معبر طبيعي بوده كه زنجان و خونج (كاغذكنان) را بوسيله پلي كه بر روي قزل اوزن ساخته شده بود با اردبيل مربوط مي ساخته است. شهرهاي هروآباد و فيروزآباد تا قرن 8 هجري محل گذر لشكريان و كاروانهاي زيادي بوده كه نواحي مركزي ايران را با آذربايجان و قفقاز مربوط مي ساختند.
پل ججين يا ( داش كسن)
 

اين پل در داخل شهر اردبيل و بر روي رودخانه بالخلو ساخته شده است. پل ججين داراي 7چشمه است و هم اكنون نيز مورد استفاده مردم قرار مي گيرد.

پل سرخ ساميان
 

اين پل بر روي رودخانه قره سو در نزديك روستاي ساميان ساخته شده است. پل ساميان در 15 كيلومتري شمال اردبيل و برسر راه اردبيل به گرمي قرار دارد. طول پل 60 متر و عرض آن 5/7 متر است. پل ساميان داراي هفت پايه و 6 دهنه است كه هنوز هم مورداستفاده قرار مي گيرند.

پل سيدآباد
 

در ابتداي كوچه سيدآباد بر روي رودخانه بالخلو در محله پيرمادر ساخته شده و داراي 5 دهنه با تاق ضربي و آجري است.

پل نير
  در داخل شهر نير و بر روي رودخانه نير ساخته شده است. ساختمان پل به دوره صفويه منسوب است و داراي 4 دهنه مي باشد. اين پل نيز تا چندسال پيش مورداستفاده قرار مي گرفت. با احداث پل جديد در كنار آن عبور وسايط نقليه از روي پل قديمي ممنوع شده است.
  1  2  بعدي
 
کلیه حقوق این سایت متعلق به استانداری اردبيل می باشد.
طراحی و اجرا:شرکت نگاشت اندیشه سبز      مصونيت اطلاعات شخصی      تعداد دفعات بازديد از اين صفحه : 17348